Ik wil zeilen! Nieuwe (ei)landen ontdekken, spannende dingen meemaken. Maar ja, dat wil jij, lezer van dit bericht, wellicht ook wel. Mits je niet één van de medezeilers bent die ik onderweg ben tegengekomen lees je dit echter waarschijnlijk ’s avonds bij de verwarming, of ’s ochtends achter je bureau alvorens daadwerkelijk aan een nieuwe dag van noeste arbeid te beginnen. Want zo werkt het leven blijkbaar; je kunt niet altijd maar hobby’en, er moet ook geld verdiend worden zodat daar weer mee kan worden gehobby’t. Zucht. Gelukkig is het hier op Sint Maarten best ok toeven, met een hoop boten en zeilers in allerlei soorten en maten. Waaronder sinds afgelopen week een categorie zeiler die wordt vertegenwoordigd door één, enkel, 16-jarig vrouwelijk persoon die het voor elkaar heeft gekregen in 366 dagen tijd de hele wereld rond te zeilen. Respect.

Vorige week zaterdag werd speciaal voor haar aankomst de “Dutch Bridge” een keer extra geopend en werd Laura Dekker onder groot belangstelling van cruisers, eilandbewoners en pers verwelkomd bij de Sint Maarten Yacht Club op de Simpson Lagoon, de lagoon waar ik voor anker lig. Jullie hebben natuurlijk vast ook wel allemaal MIJN moment of fame meegekregen, toch? Mijn ouders en broertje stuurden me in ieder geval onderstaande snapshot op van toch wel zeker 1.5 seconde schitteren op Nationale televisie in... het Jeugdjournaal... ;-) Simon en Deep en Mallika van het Zeebeest schitterden mee.



Verder zeilen
Blijkbaar heb ik het weer even nodig om stil te liggen op één plek om me te beseffen hoe heerlijk het is om rond te trekken. Af en toe zit ik wel eens te piepen over alle klussen die altijd maar moeten gebeuren als er veel gezeild wordt en over hoe moe ik word van het het nooit langer dan 20 minuten kunnen slapen. Maar vanaf dit, stilliggende perspectief is dat allemaal zo beroerd nog niet en jeukt het nu om m’n anker te liften om eilanden zoals Nevis en Saba en daarna totaal nieuwe landen als Colombia en Panama te gaan verkennen. Maar goed, m’n leven ligt nu even hier, waar de kansen op het verdienen van geld het gunstigst zijn.

Over Sint Maarten
Recht over het kleine eilandje Sint Maarten loopt van links naar rechts (als je op de kaart kijkt) een streep. Dat is de landsgrens. Het noordelijke deel is rechtstreeks onderdeel van Frankrijk en heet eigenlijk Saint Martin. De auto’s hebben een Frans nummerbord, en het schijnt dat de wegen deels zijn betaald uit het wegenpotje van de Europese Unie. Ik ben dus af en toe weer even in de EU! Het zuidelijke deel heet “Country St. Maarten”. Voorheen onderdeel van de Nederlandse Antillen, sinds 10-10-’10 een apart land onder de paraplu van “Het Koninkrijk der Nederlanden”.  Niet dat je daar veel van merkt. Op af en toe eens een pakje Conimex Mix voor Bami in de supermarkt en een Nederlandse vlag voor een overheidsgebouw na merk je eigenlijk niets van de Nederlandse invloeden. Het doet veel meer Amerikaans aan, met een hoop casino’s, hotels, cruiseschepen en Adult Entertainment.

De Feestdagen
Marigot, hoofdstad van het Franse deel van het eiland, was volop in de kerstsferen toen we daar arriveerden. Een fanfare bestaande uit allemaal zwarte koppies in witte bloesjes bliezen en trommelden er dapper op los en vanuit menig winkeldeuropening stonden grote, zwarte mannen in kerstoutfit in microfoons te kletsen en liedjes te zingen als “Let it Rain, Let it Rain, Let it Rain” op een reggae beat. Tja, de hoop op een witte Kerst hebben ze hier natuurlijk al lang geleden opgegeven... Simon en ik zijn los gegaan in de supermarkt voor de voorbereidingen van de Kerstmaal. Een donatie van onze ouders voor een uitgebreid Kerstdiner (lief!) maakte het mogelijk om dingen te kopen die we sinds Europa al niet meer aan boord hebben gehad, zoals wijn, Franse kaasjes, stokbrood, champignons en zelfs twee artisjokken als voorafje. Lekker lekker lekker! (behalve de artisjokken dan, die waren er door de lange oversteek naar hier blijkbaar niet bepaald verser op geworden...). Bij mij thuis wordt er regelmatig gegourmet met de Kerst, en dat wilde ik dit jaar graag wel weer eens doen. Maar ja, geen gourmetset én slechts een beperkt 12V stroomcircuit maken dat niet echt realistisch. Toch hebben Simon en ik er eens over gebrainstormd, en na een bezoekje aan een soort bouwmarkt hebben we toch een heuse gourmetopzet in elkaar geknutseld.



Oud en Nieuw hebben we gevierd in de érg leuke strandtent La Bamba, aan de Simpson Baai. Met  de voetjes in het zand, met live reggae muziek en een groots kampvuur; erg knus allemaal. Nieuwjaarsdag was fantastisch; dé enige echte nieuwjaarsduik! Van de tropen dan... En ik hoefde niet eens zelf te duiken; vanaf een voor anker liggende, ordinaire speedboot, met een glas champagne in de hand, kon ik aanschouwen hoe de duikers, uitgedost in zwembroek en wollen zilveren muts, zich middels warme erwtensoep en een massaal lesje aerobics opwarmden alvorens als een stel idioten het water in te rennen. Mocht je het ook eens willen meemaken dan kan dat! Zie het filmpje hieronder...



Werk
En tussen alle festiviteiten door dus op zoek naar werk. Simon heeft ondertussen wat kleine, electrische klusjes op buurboten gehad, maar ik moet m’n eerste geld nog gaan verdienen. Ik heb wel het één en ander uit staan, zoals het maken van een website voor een charterschip en misschien mee als hostess/bemanning op dat schip. Maar niets is nog concreet. Het is ook wel een beetje jammer te noemen dat een normaal salaris hier op het eiland ruimschoots ónder het Nederlandse minimumloon ligt... :-s Naast het zoeken naar werk voor hier ben ik aan het broeden op een manier om ook straks wat geld te kunnen verdienen, wanneer ik weer aan het zeilen ben. Dat zou toch wel het meest ideaal zijn, om door het hele jaar heen af en toe wat inkomen te hebben. Maar nog steeds geen briljante ideeën wat dat betreft. Iemand met goede suggesties toevallig?
Schrijven vind ik leuk; Misschien moet ik toch maar eens proberen of er nog partijen zijn die interesse hebben in geschreven stukken van mijn hand. Een nieuw stuk voor Zeilen is in ieder geval weer in de maak (en dan maar hopen dat ze hem ook daadwerkelijk plaatsen). Verder ben ik niet zo heel erg goed op de hoogte van tijdschriften e.d. en is het hier vandaan lastig zoeken naar wat er allemaal uitgegeven wordt. Mocht iemand een titel weten bij wie mijn verhaal/schrijfstijl goed zou kunnen passen zijn die namen van harte welkom!

Veel succes daar in de Nederlandse kou. Dat de lente maar snel mag aanbreken. Wat dat betreft is m'n leven toch eigenlijk ook wel weer prima voor elkaar. Ik moet dan wel weer "gewoon" werken, maar dat mag wel in het perfecte klimaat van iedere dag weer pak 'm beet een graad of 26...